With this colourful artwork an empty concreet place became a cool spot for youngsters of the Reeshof district to meet.

The artwork was initiated by the Raisehof Collective (architect Remco van den Broek, who grew up in the Reeshof district; culture coach of the district Anja Reinhardt; and Mirjam van Tilburg, researcher, lecturer and teacher at Master of Education in Arts, Fontys Academy of the Arts).

The iconic round little concrete square in the Reeshofpark, nicknamed 'the anus of the Reeshof', got a colourful makeover. Ten young people (Lena, Robin, Jeanne, Femke, Evy, Julia, Lizzy, Celeste, Fay and Fenne) have been working with artists Ivo van Leeuwen, Timothy Mahler and the Raisehof Collective on a large floor painting project to breathe new life into the place. Raisehof Collective  offers young people from the Reeshof a platform to become more involved in their environment and, for this occasion, to create a creative meeting place in their neighbourhood.

In earlier days, there used to be a domain in this area with a country house or castle called 'Rey's Hof' (later degenerated to Reeshof). It is named after its former owner Charles Rey de Carle (1731-1802), a retired military man who bought the area for development.

The Reeshof Park now stands on the site of that country house and the round concrete piazza where the young people painted was already a reference to the pond that once was there when the country house was still up.

With the artwork the youngsters also refer to that pond by painting three big fish in it. The fish also stand for growth and development. Other refences they painted are a storyteller (who tells about the past, nut also about the present and the future), an icecream (who doesn't like to eat a cold icecream in the park?), leaves (obvious for a park) bubbles etc.

Young people in the Reeshof district have almost nowhere to go to meet each other. May this place be a beautiful start. Because personal development takes place in public spaces, where you meet people with different opinions, and not at home on the couch while you are looking at your phone.

Update 06-07-2026:
On 1 May, the jury met to select the winning poem from the ‘DICHTEN VOOR DE RAND’ poetry competition. The winner was Yenthe van Raamsdonk. On 15 May, Joep van Gassel began with painting the poem on the edge of the artwork.

==========

Dankzij dit kleurrijke kunstwerk is een lege, betonnen plek omgetoverd tot een toffe ontmoetingsplek voor jongeren uit de wijk Reeshof.

Het kunstwerk is een initiatief van het Raisehof Collectief (architect Remco van den Broek, die is opgegroeid in de wijk Reeshof, cultuurcoach van de wijk Anja Reinhardt en Mirjam van Tilburg, onderzoeker, docent en leerkracht bij de masteropleiding Onderwijs in de Kunsten aan de Fontys Academie voor de Kunsten).

Het iconische ronde betonnen pleintje in het Reeshofpark, bijgenaamd ‘de anus van de Reeshof’, heeft een kleurrijke make-over gekregen. Tien jongeren (Lena, Robin, Jeanne, Femke, Evy, Julia, Lizzy, Celeste, Fay en Fenne) hebben samen met kunstenaars Ivo van Leeuwen, Timothy Mahler en het Raisehof Collective gewerkt aan een groot vloerschilderproject om de plek nieuw leven in te blazen. Het Raisehof Collective biedt jongeren uit de Reeshof een platform om meer betrokken te raken bij hun omgeving en om voor deze gelegenheid een creatieve ontmoetingsplaats in hun buurt te creëren.

Vroeger lag er in dit gebied een landgoed met een landhuis of kasteel dat ‘Rey’s Hof’ heette (later afgekort tot Reeshof). Het is vernoemd naar de voormalige eigenaar Charles Rey de Carle (1731-1802), een gepensioneerd militair die het gebied kocht om het te ontwikkelen.

Het Reeshofpark staat nu op de plek van dat landhuis en het ronde betonnen plein waar de jongeren schilderden, was al een verwijzing naar de vijver die er ooit was toen het landhuis nog stond.

In hun kunstwerk verwijzen de jongeren ook naar die vijver door er drie grote vissen in te schilderen. De vissen staan bovendien symbool voor groei en ontwikkeling. Andere elementen die ze hebben geschilderd zijn een verteller (die vertelt over het verleden, maar ook over het heden en de toekomst), een ijsje (wie houdt er nou niet van om in het park een koud ijsje te eten?), bladeren (vanzelfsprekend voor een park), bellen enzovoort.

Jongeren in de wijk Reeshof hebben bijna geen plek om elkaar te ontmoeten. Moge deze plek een mooi begin zijn. Want persoonlijke ontwikkeling vindt plaats in de openbare ruimte, waar je mensen met verschillende meningen ontmoet, en niet thuis op de bank terwijl je op je telefoon zit te kijken.

Update 06-07-2026:
1 mei kwam de jury bij elkaar om het winnende gedicht te kiezen van de Poëzie wedstrijd DICHTEN VOOR DE RAND. De winnaar werd Yenthe van Raamsdonk. Op 15 mei is Joep van Gassel begonnen met het plaatsen van het gedicht op de rand van het kunstwerk:

Opnieuw willen beginnen, jezelf leren beminnen
Van binnen omlijnen, door breken en verdwijnen
Soms denk ik this is it, al voelt de waarheid pijnlijk
Ik viel diep in dat zwarte gat, maar bleef hier uiteindelijk
Ik ben een goeie sprinter, maar neem nooit meer de benen
Ik val, sta op en ga door, dat heb ik nu begrepen
Jezelf in alle hoeken slaan, inmiddels weet ik beter,
als ik dit niet kon verdragen, was ik hier nooit gebleven
Durf te vallen, durf te vliegen, maar geef honderd-in-één leven

Yenthe van Raamsdonk